De laatste waarschuwing: Ruslands geduld is op en de NAVO proxy oorlog in Oekraïne staat op het punt een catastrofale ontwikkeling the ondergaan.

Maandenlang hebben de zogenaamde experts in Brussel en Washington de Russische waarschuwingen afgedaan als "loze praatjes" en "propaganda". Ze hebben het idee van rode lijnen weggelachen, ervan uitgaande dat Moskou's terughoudendheid een permanente situatie was. Ze hadden het mis. Helemaal mis.
 

We staan ​​op de rand van een catastrofale escalatie. Het tijdperk van Russisch geduld is voorbij. Volgens Scott Ritter, voormalig wapeninspecteur van de VN en inlichtingenofficier van het Amerikaanse Korps Mariniers, speelt Rusland niet langer het spelletje van klappen incasseren terwijl het smeekt om diplomatie. In een explosief interview met Glenn Diesen schetst Ritter een grimmige realiteit die de westerse media te laf zijn om te publiceren: Rusland bereidt een beslissende, verwoestende aanval voor op Europese doelen als de Baltische staten en Finland hun directe deelname aan de oorlog tegen Rusland voortzetten.

Als u denkt dat dit overdreven is, hebt u niet goed opgelet. De tijd van stapsgewijze aanpak is voorbij. De tijd van "waarschuwingsaanvallen" is voorbij. Zoals Ritter het botweg stelt: "Als je een NAVO-land wilt aanvallen... vermoord dan de koning."

De proxy oorlog is een oorlogsdaad

Laten we heel duidelijk zijn over wat er nu gebeurt. We hebben het niet alleen over defensieve steun aan Oekraïne. We hebben het over de Baltische staten en Finland die actief drone aanvallen faciliteren en uitvoeren op de strategische diepten van de Russische Federatie. Dit zijn geen tactische gevechtsdrones; dit zijn wapens die ontworpen zijn om kritieke infrastructuur diep in Rusland te raken.

Ritter wijst terecht op de fatale denkfout in de Europese logica: de illusie dat ze "niet-deelnemers" kunnen blijven terwijl hun inlichtingendiensten raketten aansturen en hun fabrieken de munitie produceren. Dit is een onderscheid zonder wezenlijk verschil. Het is feitelijk een proxy oorlog en in de ogen van het Kremlin vormt het een oorlogsdaad van Europese staten.

Twee jaar lang toonde Rusland strategische terughoudendheid. Ze lieten de rode lijnen van de NAVO overschrijden omdat, zoals Ritter opmerkt, een overdreven reactie de wankelende Oekraïense ruggengraat zou hebben versterkt. Maar die berekening is veranderd. De Europeanen, aangevoerd door de roekeloze houding van Finland en het Baltische trio, scheppen nu op over hun rol in het conflict. Ze zijn uit de schaduw getreden.

 En nu moeten ze de consequenties onder ogen zien.

De "Papieren Tijger"-alliantie

De gevaarlijkste aanname in Washington en Brussel is dat artikel 5 van de NAVO als een magisch schild fungeert. Ritter ontmaskert deze fantasie. De Verenigde Staten, onder een transactionele leider als Donald Trump, zullen hun eigen veiligheid niet opofferen voor een stel Europese hoofdsteden die zich als brandstichters hebben gedragen.

Zoals Ritter voorspelt, zullen de Verenigde Staten zich niet achter Europa scharen wanneer Rusland toeslaat – en hij stelt dat het een kwestie van wanneer is, niet of – maar wanneer. De reactie zal koud en pragmatisch zijn: "Jullie hebben het over jezelf afgeroepen. Dit was een dom beleid. We hebben jullie gezegd dat jullie vrede moesten zoeken."

De NAVO is al een zombiealliantie, die alleen nog in leven wordt gehouden door inertie. Een enkele, beslissende Russische aanval op de drone bases in Estland, Finland of de logistieke knooppunten in Duitsland zou de ruggengraat van de alliantie voorgoed breken. Europa heeft decennialang onder de Amerikaanse nucleaire paraplu geleefd, alsof het een eigen leger had. Dat heeft het niet. Europa heeft geen leger, geen duurzame defensie-industrie en geen luchtmacht die onafhankelijk is van het Pentagon.

Ritter is ondubbelzinnig: "Europa zal ontdekken dat ze simpelweg geen oorlog met Rusland kunnen voeren.

Ze zijn er niet klaar voor. Ze hebben de middelen niet."

Waarom een ​​"waarschuwingsaanval" zinloos is

Veel zogenaamde experts suggereren dat Rusland een paar kruisraketten op een leeg veld zal afvuren als "signaal". Ritter doet dit af als gevaarlijke onzin. Een waarschuwingsaanval zou het Westen niet afschrikken; het zou hen alleen maar aanmoedigen en bewijzen dat Rusland nog steeds bang is om de trekker over te halen. Nee. Rusland moet toeslaan om te winnen.

Het Russische Ministerie van Defensie heeft zijn doelwit lijst al gepubliceerd. Secretaris van de Veiligheidsraad Sergei Shoigu heeft zich beroepen op het recht van Rusland op zelfverdediging. Dit zijn geen diplomatieke beleefdheden; dit zijn de laatste juridische stappen vóór kinetische actie. Wanneer Rusland in actie komt, moet het met overweldigende kracht zijn, bedoeld om het potentieel van Europa om deze proxy oorlog te voeren teniet te doen.

Dit is het moment van "daad bij de hoorns vatten of zwijgen". Of Europa geeft toe en accepteert een onderhandelde oplossing die de Russische veiligheidsbelangen erkent, of het krijgt een zo zware klap dat de economieën instorten onder het gewicht van hun eigen overmoed.

De economische ineenstorting is het echte wapen

Degenen die de militaire capaciteiten van Rusland onderschatten, kijken naar het verkeerde slagveld. De oorlog in Oekraïne heeft de fatale zwakte van Europa blootgelegd: energie. Ritter wijst op de waarschuwing van het Internationaal Energieagentschap dat Europa over enkele weken zonder vliegtuigbrandstof komt te zitten. Wat gebeurt er als de Europese luchtvaartindustrie midden in het zomerseizoen stil komt te liggen? Wat gebeurt er met het Duitse industriële model wanneer de energieprijzen de pan uit rijzen?

 

 

De Russische economie verkeert in oorlogstoestand en floreert dankzij de wereldwijde vraag naar energie. Europa daarentegen bevriest en de-industrialiseert. Door de proxy oorlog te escaleren, pleegt Europa economische zelfmoord. Ze geven miljarden uit aan Amerikaanse wapens die ze zich niet kunnen veroorloven, voor een oorlog die ze niet kunnen winnen, terwijl hun eigen burgers lijden.

Het eindspel: een beslissende zomer

Scott Ritters analyse van het slagveld bevestigt wat onafhankelijke waarnemers al maanden weten: Oekraïne heeft geen reserves. Hun tegenoffensieven zijn zelfmoordvallen geweest, opgezet door Russische strategen. Het Russische leger heeft methodisch communicatielijnen afgesneden en de Oekraïense manschappen uitgeput. Ze bereiden het slagveld voor op een zomeroffensief dat niet alleen de linie zal terugdringen, maar de Oekraïense staat volledig zal verbrijzelen.

In deze context is het gebluf uit Berlijn en Parijs pathetisch theater. De opheffing van Viktor Orbáns blokkade in de EU verandert niets. Zoals Ritter spottend zegt: "Wie maalt daar nou om?" Negentig miljard euro aan nepgeld tovert geen Patriot raketten uit het niets tevoorschijn. Het lost de corruptie in Kiev niet op. Het stopt de Russische opmars niet.

De klok tikt

De boodschap uit Moskou is nu angstaanjagend duidelijk. De mogelijkheid tot de escalatie slinkt. Als Finland en de Baltische staten hun grondgebied blijven laten gebruiken als lanceerplatform voor aanvallen op Rusland, zullen ze als legitieme militaire doelen worden beschouwd.

Ritter gelooft dat Rusland "alle voorwaarden groen" heeft om toe te slaan. Het enige dat hen tegenhield, was economische angst, en die angst is verdwenen. De Verenigde Staten worden afgeleid door het Midden-Oosten. De Europese bevolking is moe en onverschillig. Het militaire evenwicht verschuift onherroepelijk in het voordeel van Rusland. Als de Europese Unie nog een greintje strategisch inzicht had, zouden ze nu de telefoon oppakken en het Kremlin smeken om een ​​staakt-het-vuren. In plaats daarvan zetten ze hun waanzin voort.

Scott Ritter heeft de waarschuwing afgegeven. Het Russische ministerie van Defensie heeft de lijst gepubliceerd. De enige vraag die overblijft, is of de westerse media hun publiek zullen blijven misleiden door hen te laten geloven dat Europa een oorlog met Rusland kan voeren zonder ooit een tegenaanval te hoeven ondergaan.

De beslissende aanval komt eraan. En wanneer die plaatsvindt, zal de kaart van de Europese veiligheid in vuur en vlam staan.