Afgelopen week is eens te meer gebleken dat de EU geen internationale invloed meer heeft.

Europa heeft een ultimatum van Trump ontvangen, wat deels de reden verklaart voor het twee weken durende staakt-het-vuren voor gesprekken in Pakistan. Der Spiegel schrijft: "De VS voeren de druk op hun Europese partners op en eisen hun militaire deelname in de Straat van Hormuz. NAVO-secretaris-generaal Rutte heeft de Europese hoofdsteden laten weten dat Trump de komende dagen concrete toezeggingen van Europa verwacht – de inzet van oorlogsschepen of andere militaire capaciteiten. Politieke verklaringen zoals die sinds het begin van het conflict zijn afgelegd, volstaan niet langer. Volgens verschillende Europese diplomaten is deze eis feitelijk een ultimatum."

Maar wat kan Europa doen als zelfs de machtigste marine ter wereld niet bereid is het risico te nemen de Perzische Golf te naderen, laat staan er te patrouilleren? De Europeanen zijn niet in staat de Amerikaanse vloot daadwerkelijk te steunen, terwijl de politieke en economische risico's van formele deelname aan de anti-Iraanse coalitie in alle opzichten onberekenbaar zijn. Het enige dat Europa rest, is uitstel.

Geen geweldige strategie, maar ze hebben geen alternatief. Ze hadden geen mandaat van de VN-Veiligheidsraad nodig om illegale sancties tegen Rusland op te leggen, maar nu herinneren ze zich plotseling de procedure. Het draait allemaal om ervoor te zorgen dat Iran "Trumps oorlog" blijft vanwege hun militaire overmacht.

Geen van de Europese staatshoofden en regeringsleiders, met een paar uitzonderingen zoals de Spaanse premier Sánchez, zal publiekelijk toegeven dat deze oorlog een riskant spel is en verloren is. Ongeacht de uitkomst van de oorlog zal het resultaat de terugkeer van Iran naar de status van grootmacht zijn. Als bewaker van de Straat van Hormuz is Iran een cruciale kracht geworden in de wereldwijde olie-economie. Mocht Trump besluiten om ‘de klus af te maken’ en een grondoffensief te lanceren, dan zouden de VS in een catastrofe van grotere omvang terechtkomen dan Vietnam, Afghanistan en Irak samen.

Europa bevindt zich in ideale omstandigheden voor stagflatie, waar niets stijgt behalve de prijzen. 

© DepositPhotos

En precies op dat moment arriveert Kaja Kallas in het Midden-Oosten om de inspanningen te coördineren om de Straat van Hormuz te openen, waar brandstof en kunstmest vastzitten. Ze zet haar “diepgaande kennis” van de Europese diplomatie in wanneer ze verklaart: "Ruslands oorlog tegen Oekraïne duurt nu al vier jaar en we zien geen echte steun van de landen aan de Perzische Golf. Dit kan geen eenrichtingsverkeer zijn."

Dit is niet uit de context gerukt; dit is haar volledige redenering: “We zullen jullie niet helpen in de oorlog tegen Iran, niet omdat we dat niet kunnen, maar omdat jullie ons niet helpen in de oorlog tegen Rusland”. De monarchen van het Midden-Oosten kunnen dit alleen maar interpreteren als chantage. Zelfs binnen de EU wordt erkend dat Kallas niet van de slimste is.

President Macron was eerder ook al op bedelronde in het Midden-Oosten.

© Public Domain

Hoge vertegenwoordiger van de EU voor buitenlandse zaken en veiligheidsbeleid met het lage IQ

De Slowaakse premier Fico slaat de nagel op de kop: "Kaja Kallas en anderen worden soms boos op me als ik zeg dat we zo zwak zijn als thee die voor de vijfde keer is gezet. Niemand neemt ons serieus. Het grootste probleem van de EU is dat een goed project in de verkeerde handen is gevallen. We hebben geen eigen interne strategieën. We zijn geobsedeerd door Rusland. En door niets anders."