Trump's 'Project Freedom' is zojuist van de kaart geveegd. Wat nu?

De escalatieval lijkt Donald Trump steeds dieper het drijfzand van de oorlog met Iran in te trekken.

© Foto: SCF

De escalatieval lijkt Donald Trump steeds dieper het drijfzand van de oorlog met Iran in te trekken. Na de Iraanse aanval op een olieterminal in de VAE, is Trump gedwongen zich terug te trekken en zijn plan om een militaire escorte op te zetten die olietankers door de Straat van Hormuz zou begeleiden, 'in wacht te zetten'.

Project Freedom, volgens Trumps eigen berichten op sociale media, is opgeschort voordat het kon beginnen, terwijl Trump worstelt om nieuwe rook- en spiegeltechnieken te vinden om het goedgelovige Amerikaanse publiek voor de gek te houden dat de oorlog in Iran is 'gewonnen'. Acht keer, welteverstaan.

Maar het is gemakkelijk te zien hoe Trump wordt heen en weer getrokken door verschillende spelers en dat hij misschien nog steeds vasthoudt aan het idee van een militaire manoeuvre in de Perzische Golf. Martin Jay speculeerde eerder dat hij niet gelooft dat Trump een tweede aanval zal lanceren, maar een poging om een eiland te veroveren en daar Amerikaanse soldaten te stationeren, moet hij nog steeds overwegen.

En sinds de Iraanse aanval op de VAE is er iets buitengewoons gebeurd dat dit idee nu verder in zijn hoofd zal verankeren: dat zo'n plan zou kunnen werken. De VAE waagden zich net aan een gewaagde stap en verbeterden hun betrekkingen met Israël naar een geheel nieuw niveau, zelfs verder dan de speciale status die het had als de enige stevige partner van de Zionistische entiteit in de hele GCC. Na de aanval op zijn olieterminal stroomden de sociale media vol met nieuws dat de VAE een vergeldingsaanval planden en zich militair hadden verbonden met Israël. Dit is op vele niveaus significant, omdat het niet alleen een duidelijke scheidslijn creëert tussen henzelf en andere GCC-landen die Iran willen laten weten dat ze niet zijn vijand zijn, maar het positioneert de VAE ook als een groot doelwit voor Teheran, en dus is de stap ongelooflijk risicovol, zo niet dom voor de elite in Abu Dhabi. Het is alsof ze bereid zijn alles te vernietigen wat het land in vijftig jaar heeft opgebouwd als economisch wonder van de hele regio, alleen maar om te bewijzen dat het ondertekenen van de Abraham-akkoorden in feite geen ernstige fout van hun kant was. Israël of niets.

En dus verschuift de strategie van Israël van het overtuigen van Amerika dat het enorme verliezen moet lijden, zowel militair als in mensenlevens, naar het overtuigen van de VAE. Maar hebben de heersers van Abu Dhabi het lef om Iran rechtstreeks aan te pakken? Kunnen ze de verliezen aan levens en de vernietiging van hun infrastructuur, die onvermijdelijk is, aan? Men kan zich alleen voorstellen dat de Israëliërs de charme hebben aangezet en de heersers hebben weten te verleiden tot de fantasiezone waarin Trump werd meegezogen.

Misschien heeft Trump zelf ook een kleine maar belangrijke rol gespeeld, want het kan geen toeval zijn dat hij slechts een week eerder tegen journalisten zei dat de VS zou moeten overwegen om de VAE te compenseren voor de schade veroorzaakt door de Iraanse aanvallen. Natuurlijk is dit allemaal met elkaar verbonden, en we mogen het geen toeval vinden dat de VAE deze beslissing zojuist op een wispelturige gril heeft genomen.

Trumps idee om een eiland in de Perzische Golf te veroveren en de VAE die nu een militaire alliantie met Israël aangaan, maken allemaal deel uit van hetzelfde gedoemde blauwdruk, wat nieuwe hoogten van vreugde moet brengen in Teheran, waarvan de leiders hun geluk niet kunnen geloven. Ze zullen denken: "We zullen Dubai en Abu Dhabi vernietigen en dan toekijken hoe hun heersers om genade smeken, terwijl de hele GCC toegeeft aan al onze eisen, inclusief de heerschappij over de straat."

© Foto: SCF

Trumps idee om een eiland te veroveren is waarschijnlijk zijn domste tot nu toe en is wellicht het geesteskind van de Israëlische militaire planners. Het is op zoveel niveaus dom, maar het is gemakkelijk te zien hoe het aantrekkelijk is omdat het haalbaar is om Amerikaanse troepen te stationeren op een van de vele eilanden waarvan de VAE beweren dat Iran ze heeft afgenomen.

Iran zou de operatie waarschijnlijk toch laten doorgaan, omdat het toestaan dat de VS zich op een eiland vestigt de perfecte manier zou zijn om hen gegijzeld te houden. Zelfs vanuit logistiek oogpunt is het idee gedoemd te mislukken. Het is één ding om Amerikaanse troepen op een eiland te zetten, maar heel iets anders om hen te bevoorraden. De Iraniërs konden eenvoudigweg Amerikaanse schepen en vliegtuigen blokkeren die hen bevoorraden zodra ze daar zijn en hun basis hebben opgezet. Troepen hebben voedsel, water en uitrusting nodig om te kunnen functioneren.

De militaire planners die met het idee kwamen, denken waarschijnlijk dat zo'n eiland een basis zou kunnen zijn voor operaties, maar hebben niet bedacht dat Iran een stap voor zal zijn en het tweede deel van dit plan niet zal laten slagen. En dus zal het eilandidee ontploffen in het gezicht van degenen die het goedkeurden, omdat de soldaten feitelijk gijzelaars zullen zijn die dagelijks op sociale mediaplatforms zullen worden tentoongesteld, terwijl Iran, uit een daad van fatsoen, hen zal voeden – tenzij Teheran zo woedend is over een aanval op zijn energie-infrastructuur dat het besluit ze allemaal te doden om een boodschap naar de VS en Israël te sturen.

Het is allemaal waanzin. Maar het probleem met deze waanzin die dit stadium heeft bereikt, is dat de enige oplossing meer waanzin lijkt te zijn. Trump, Israël en nu de VAE bestrijden allemaal vuur met vuur, en ironisch genoeg is het de VAE – het enige land in de regio dat ooit behoorlijk hartelijke betrekkingen met Iran had – dat de diplomatieke conduit had kunnen zijn om een vreedzame oplossing te vinden. De VAE, met een enorme Iraanse gemeenschap in Dubai, had het enige land kunnen zijn dat de waanzin had kunnen stoppen en vrede had kunnen bemiddelen vanwege zijn unieke betrekkingen met zowel Israël als Iran, en toch koos het ervoor dit niet te doen. Dit is de escalatieval, zoals professor Bob Pape het noemt, en het heeft zojuist zijn nieuwste slachtoffer gemaakt in Abu Dhabi.