Vietnam en Trump's kunst van het debacle
Deze nederlaag van de Amerikaanse imperiale macht is vergelijkbaar met de schande van de Vietnamoorlog.
Met beelden die de westerse wreedheden in Vietnam onderstrepen. Hun lijden was onbeschrijflijk.
Toen Trump op 28 februari zijn oorlog tegen Iran lanceerde, omvatten zijn eisen regimeverandering, totale overgave, geen nucleair programma en geen verrijkt uranium. Niets daarvan is bereikt. Iran is sterker naar voren gekomen, de VS ziet er zwakker uit, zijn militaire middelen in de regio zijn vernietigd, en Teheran bepaalt hoe een definitieve deal eruit zal zien, gebaseerd op hun 14 onveranderde voorwaarden.
Bijna vier maanden later prijst de Amerikaanse president een vredesdeal met de Islamitische Republiek, maar eentje waarbij Teheran de voorwaarden schrijft, niet Washington. Het is een debacle voor Trump, die de zwakte van de Amerikaanse wereldmacht blootlegt als nooit tevoren.
Wat overeind blijft, is een decor. Een kartonnen imperium. Veel lawaai, veel geld, veel opgeblazen ego's, maar achter de façade: incompetentie, afhankelijkheid, moreel en financieel bankroet en strategische leegte.
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
Door Frank Dumon
Geschiedkundigen zouden deze epische mislukking kunnen noteren als een andere mijlpaal in de neergang van het Amerikaanse wereldrijk.
Wat betreft de raamovereenkomst MoU die afgelopen weekend werd aangekondigd en alles waar deze president zijn naam aan verbindt, moet met een korreltje zout worden genomen. Deze week op de G7-top in Frankrijk dreigde Trump in The Times of Israel met een terugkeer naar bombardementen en dat de hel zou neerdalen op Iran als het niet zou voldoen aan zijn fantasie eisen.
Wie weet wat het Israëlische regime nog zal doen. Netanyahu wordt veracht om zijn associatie met Trump's uitverkoop aan Iran. De Israëli's blijven Libanon bombarderen in schending van het Amerikaans-Iraans Memorandum van Overeenstemming dat vrijdag formeel in Genève zou worden ondertekend. Ondertussen is het al afgeblazen en vice president Vance vertrekt niet naar Zwitserland.
Teheran heeft gewaarschuwd dat Trump de Israëli's in toom moet houden om zich te houden aan een staakt-het-vuren dat Libanon dekt, anders zijn alle overeenkomsten en een staakt het vuren van de baan. Zullen de Israëli's de beginnende vredesdeal opblazen om Netanyahu te redden van gevangenisstraf wegens langdurige corruptiebeschuldigingen? Of zal de Mossad Trump chanteren met dossiers uit het Epstein pedofielenschandaal om terug te keren naar het bombarderen van scholen, hospitalen en onschuldige burgers?
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
De vredesonderhandelingen die de Trump-regering en Iran zouden aangaan na de ondertekening van het MoU bevatten veel risico's zijn en zijn vatbaar om vanuit verschillende hoeken te worden gedwarsboomd. Maar in ieder geval, in dit stadium van het conflict, is het duidelijk dat Iran de winnaar is en Trump een monumentale verliezer.
Ironisch genoeg werd de initiële deal overeengekomen op 15 juni, dezelfde dag dat Trump een kooigevecht schouwspel organiseerde op het Witte Huis gazon om zijn 80e verjaardag te vieren. Als Trump in een kooi met Iran zou zitten, zou hij eruit komen met een bebloede neus en een paar uitgeslagen tanden.
De tekst van de vredesdeal was tot gisteren geheim gehouden, maar een concept verkregen door Amerikaanse media CNN en Bloomberg toont massale concessies die Washington zijn opgedrongen. Van een lijst van 14 punten, zal Iran alle historische Amerikaanse sancties verwijderd zien, het zal de export van olie en olieproducten hervatten, en ook miljarden dollars beschikbaar krijgen uit vrijgegeven bevroren activa.
Een Onomkeerbare Slag voor Israël: De Nieuwe Geopolitieke Realiteit in het Midden-Oosten
Naar aanleiding van de recente analyse van rechter Andrew Napolitano en de zeer gerespecteerde voormalige Britse diplomaat Alastair Crooke.
De geopolitieke kaarten in het Midden-Oosten worden opnieuw geschud, en voor het eerst in decennia is het Westen niet degene die de pen vasthoudt. In een recent en onthullend interview tussen de Amerikaanse rechter Andrew Napolitano en de Britse Midden-Oosten expert Alastair Crooke, wordt de huidige impasse in de regio genadeloos geanalyseerd. Wat blijkt? De traditionele hegemonie van Israël en de onvoorwaardelijke steun van Washington brokkelen af, ten gunste van een nieuwe, door Iran gedomineerde realiteit.
Oorlogsmisdaden en Diplomatieke Chantage
De onderhandelingen over de regionale toekomst worden vergiftigd door de Verenigde Staten. President Trump heeft tijdens de lopende onderhandelingen openlijk gedreigd met het doden van de Iraanse onderhandelaars. Zoals Napolitano en Crooke treffend benadrukken: het dreigen met de moord op een onderhandeldelegatie is een regelrecht oorlogsmisdaad en een schending van alle diplomatieke protocollen.
Wanneer vicepresident Vance deze dreigementen probeert te bagatelliseren als wederzijds 'trash talk', is dat een zwaktebod. De dreigementen van Iran waren puur defensief van aard: als jullie onze infrastructuur raken, raken wij de jullie. Dat staat in geen enkele verhouding tot Trumps expliciete belofte dat het Iraanse team Teheran niet levend zou terugzien. Dit soort ongebreidelde agressie is niet alleen een oorlogsmisdaad, het is ook contraproductief en drijft de regio verder in de armen van anti-westerse allianties.
De IDF in de Val: Gebrek aan Manpower en Excessief Geweld
Israël zit vast in een reeks van onwinbare oorlogen: in Libanon, Gaza, de Westelijke Jordaanoever en Syrië. De Israëlische Defensiestrijdkrachten (IDF) kampen met een structureel tekort aan mankracht. De reservisten weigeren massaal om nog naar Libanon te gaan, omdat ze weten dat het een moeras is. Dit leidt tot een situatie waarin hoogopgeleide beroepsofficieren op het slagveld sterven, omdat de gewone soldaat terecht niet meer wil vechten.
Bovendien is de tactiek van de IDF desastreus voor hun internationale positie. Zelfs Trump merkte onlangs schamper op dat Israëliërs 'too heavy-handed' zijn en 'too many people kill'. Het doden van onschuldige burgers op industriële schaal is niet alleen een moreel failliet, maar strategisch zelfmoord. Het creëert een generatieslange wrok die elke vorm van toekomstige stabiliteit onmogelijk maakt.
Iran als de Nieuwe Hegemon en Stabilisator
Er sijpelt langzaam een besef door in de Israëlische samenleving, al willen de meesten het niet onder ogen zien: Iran zal de dominante macht in de regio worden, niet Israël. Zelfs vooraanstaande Israëlische journalisten en analisten zoals Amos Harel en Ronen Bergmann erkennen in de Hebreeuwse pers dat het Midden-Oosten fundamenteel is veranderd.
De pijnlijke waarheid die zelfs door strategische kringen in Tel Aviv wordt gefluisterd, is dat elke vorm van regionale stabiliteit onmogelijk is zonder een overeenkomst met Iran. Het huidige beleid van Washington en Tel Aviv, dat uitgaat van de destabilisatie van Teheran, is een fantasie. Iran is de sleutel tot stabilisatie. Zonder Iraanse stabiliteit zal de regio verzinken in een permanente chaos.
Israël als de Eeuwige Spoiler
Mag men dan verwachten dat Israël snel zijn beleid zal bijstellen? Crooke waarschuwt om niet te snel je adem in te houden. Het Israëlische beleid ten aanzien van Iran is niet louter een seculier machtsspel, maar is diep geworteld in een eschatologische, messianistische visie. In deze religieuze wereldbeschouwing wordt Iran gezien als de ultieme barrière voor de verlossing en het messianistische tijdperk.
Zolang deze theologische blinde vlek niet wordt verwerkt, zal Israël zich opstellen als de spoiler bij uitstek. Het zit in hun aard om elke overeenkomst te dwarsbomen, tot grote ergernis van Trump en Washington. Ze zullen blijven provoceren, omdat hun ideologie geen ruimte laat voor een seculiere realpolitik met hun 'aartsvijand'.
De Langzame Wurggreep en de Libanese Tragedie
Hoe zal deze nieuwe machtsverhouding zich manifesteren? Iran zal Israël niet in één keer verpletteren, maar hen langzaam maar zeker wurgen in Libanon, Syrië en Gaza. In Libanon bijvoorbeeld, zal Iran de IDF aanvankelijk een paar strategische posities laten innemen, enkel om ze daarna langzaam de strot toe te knijpen. Hezbollah heeft de overhand en vernietigd de IDF systematisch met drones en precisie-aanvallen.
Tegelijkertijd speelt zich in Libanon een intern drama af dat de regionale spanningen versterkt. De huidige door christenen gedomineerde Libanese regering (onder leiding van Joseph Aoun en Nawaf Salam) probeert Hezbollah te verstikken. Ze proberen een soort mini-staat te creëren voor christelijke radicalen en soennitische elementen, met als doel Hezbollah te ontwapenen en hun politieke, sociale en financiële rechten af te pakken. Dit is een gevaarlijke provocatie, aangezien Hezbollah en hun aanhang maar liefst 40% van de Libanese samenleving vertegenwoordigen. Het is een poging om 40% van de bevolking te marginaliseren en te beroven van hun bestaansrecht.
Conclusie: Een Nieuw Tijdperk
De analyse van Crooke en Napolitano laat geen ruimte voor twijfel: de tijd van de ongestrafte Israëlische expansie en de Amerikaanse dictaten is voorbij. De dreigementen van Trump mogen dan oorlogsmisdaden zijn, ze zullen de opkomst van Iran niet stoppen. De regio vereist een nieuwe architectuur, en die zal niet worden opgelegd door het Westen, maar worden vormgegeven door de regionale actoren zelf, met Teheran als de onvermijdelijke zwaartekracht. Het is aan de oplettende waarnemer om voorbij de dagelijkse propaganda te kijken en te erkennen dat de geschiedenis haar eigen, onverbiddelijke loop heeft. De illusie is voorbij; de realiteit is hard, maar ze is onomkeerbaar.
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
Trump zal opscheppen over Iran dat elke poging om nucleaire wapens te verwerven afzweert. Maar dat is wat Iran altijd heeft gezegd, dat hun civiele nucleaire programma vreedzaam was, niet-militair, en wettelijk gerechtigd onder internationaal recht. Opnieuw zal Trump opscheppen over de Straat van Hormuz die wordt heropend voor olie/gas en grondstoffen verscheping. Maar het was zijn agressieoorlog tegen Iran die de Straat en 20 procent van de wereldwijde olievoorraden afsloot. Kortom, Trump wint niets ondanks de astronomische kosten van zijn debacle.
Iran zal zijn nucleaire programma niet opgeven. Zijn regering en leger zijn sterker dan ooit, en zijn 91 miljoen mensen zijn meer verenigd dan ooit.
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
Iran's verzet tegen Amerikaanse agressie en dreigementen van nucleaire vernietiging resulteerde in een strategische nederlaag van de Amerikaanse macht. De schade aan het Amerikaanse internationale imago is onberekenbaar terwijl Washington's bondgenoten zich verraden voelen door lege beloften van bescherming. Trump, die een ego-trip boek schreef, Art of the Deal, over zijn vermeende zakelijk genie als vastgoedmagnaat, wordt door Iran getoond als een charlatan zonder verstand, alleen bluf en bedrog, arrogantie en een grote mond, en een voorbeeld van de kunst van capitulatie.
Hij struikelde een situatie binnen waarin hij volledig overspeelt werd in termen van begrip en strategisch denken. Zijn domme arrogantie was de enige drijvende kracht achter zijn zetten. Met Amerikaanse burgers die geschokt zijn door de zinloze oorlog, de schaamteloze leugens, de koerswijzigingen, de opgelegde economische ellende, Trump's roekeloze en gevoelloze onverschilligheid voor hun oppositie, en de tussentijdse verkiezingen die naderen, realiseerde de verwende president dat hij geen andere keuze had dan te stoppen met putten graven en dat hij zich eruit moest werken.
Laten we ook niet vergeten dat meer dan 7.000 mensen zijn gedood in de Amerikaanse en Israëlische agressie tegen Iran en Libanon, inclusief 168 Iraanse schoolmeisjes vermoord in een meervoudige luchtaanval op 28 februari.
Trump's havikachtige voormalige nationale veiligheidsadviseur, John Bolton, had het bij het juiste eind toen hij de deal met Iran belachelijk maakte vanuit Amerikaans perspectief. Hij is vernietigend en schrijft dat Iran Trump bespeelde als een viool. Daarom hebben ze de deal die ze willen vertelde Bolton aan Euronews.
De economische schade die Iran de VS toebracht door de volledige Perzische Golf olievoorraden via het knelpunt Straat van Hormuz af te sluiten, met volledige Iraanse controle, dwong Trump op zijn knieën. Iran wist dat het een vierkaart azen had, plus zijn moed, militaire vuurkracht en nationale eenheid om de Amerikaans/Israëlische genocide dreigementen te trotseren.
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
Bolton zei dat de terughoudendheid van het Witte Huis om de tekst van de vredesdeal overeenkomst te publiceren aangeeft dat Trump weet dat hij een verliezer is, ondanks de bravado en bluf.
"Als het een geweldige deal was, zou het openbaar zijn. En ik denk dat dat je vrijwel vertelt wat je moet weten," merkte Bolton op. Deze nederlaag van de Amerikaanse imperiale macht is vergelijkbaar met de schande van de Vietnamoorlog. Toen was Trump was een rijke jongeman die de dienstplicht ontweek tijdens de jaren 1960. Passend ervoer hij een vergelijkbaar Vietnam-moment als een verslagen president.
Photo courtesy of Nguyen Thai / Góc nhìn Annam nguyenthai.sondn82@gmail.com
Mijn Vietnam jaren
Ik had het uitzonderlijke privilege om te mogen bijdragen aan de heropbouw van Vietnam waar ik woonde en werkte van 1982 tot 1988. Eerst als werfleider voor de bouw van de Hanoi Textile Factory met 100.000 bobijnen en daarna als UNICEF project officer voor de renovatie van de Pasteur Instituten in Dalat en Nha Trang waardoor Vietnam in staat was om het DTP vaccin Difterie, Tetanus en Pertussis (kinkhoest) lokaal te produceren.
Het lijden van de Vietnamese bevolking was immens en dit gedurende generaties. Met 3 miljoen doden en duizenden verminkte kinderen vanwege het hoogst toxische dioxine wat gebruikt werd om de bomen te ontbladeren. Brandstof zoals propaangas/benzine/diesel waren niet beschikbaar voor de bevolking vanwege de westerse sancties en een lege schatkist. Elektriciteit was er amper want de ganse infrastructuur en bijna alle energiecentrales waren vernield.
Tijdens die periode heb ik duizenden kilometers afgelegd, telkens van het hoge Noorden naar het diepe Zuiden en terug, daar ik één van de weinigen was die over een Toyota Landcruiser dienstwagen mocht beschikken. Daardoor heb ik een unieke fotocollectie gemaakt met mijn twee Nikon’s F3 en mijn Leica. Hieronder twee afbeeldingen uit mijn collectie.
Een ode aan Mijnheer Thanh, mijn vader en spirituele mentor. Hij genas me van mijn westerse hoogmoed, arrogantie en onwetendheid.
Het weinige openbare vervoer buiten Hanoi gebeurde met hout vergassers als alternatief voor benzine of diesel.
Frank Dumon Vietnam UNICEF rijbewijs
Frank Dumon Verenigde Naties paspoort
Bronnen
Alastair Crooke: An Irreversible Blow to Israel