Na vierenhalf jaar proxy-oorlog vertoont het westerse oorlogsverhaal onherstelbare barsten. Wat begon als een morele kruistocht om de 'regelgebaseerde orde' te verdedigen, is veranderd in een uitputtingsslag die de economische, politieke en morele fundamenten van het Westen zelf ondermijnt. Net als tijdens de Vietnamoorlog begint de kloof tussen de triomfantelijke retoriek van de politieke elite en de grimmige realiteit op het slagveld onoverbrugbaar te worden. De munitievoorraad slinkt, de economische offers worden voelbaar in de portemonnee van de burger, en de morele superioriteit van het Westen verdampt in een moeras van hypocrisie en staatsterrorisme. We naderen wat de Amerikaanse historicus en politiek analist David Gibbs het "Vietnam-moment" noemt: het onvermijdelijke kantelpunt waarop een imperium zijn eigen uitputting niet langer kan verhullen.
Een diepgaande analyse gebaseerd op de inzichten van militair analist Andrei Martyanov en kolonel Larry Wilkerson over de intellectuele, strategische en materiële tekortkomingen van het Amerikaanse militair-industriële complex. In de hedendaagse geopolitieke arena heerst een gevaarlijke illusie: de overtuiging dat de Verenigde Staten en hun NAVO-bondgenoten nog steeds de onbetwiste hegemonie bezitten over het wereldwijde strijdtoneel. Echter, wanneer men de retoriek van westerse politici en de propagandamachines van de reguliere media doorprikt, ontstaat er een veel verontrustender beeld.
Terwijl Brussel debatteert over procentpunten en technologische soevereiniteit, brokkelt de fundering van het trans-Atlantische bondgenootschap in ijltempo af. In een vernietigend interview met Nima Alkhorshid schildert kolonel Larry Wilkerson, voormalig stafchef van Colin Powell, een beeld van een Amerika dat niet langer de middelen heeft om zijn imperiale ambities waar te maken. De vraag is niet of de hegemonie voorbij is, maar hoe snel de Europese vazalstaten dit onder ogen zullen zien.
De Jakobijn beloofde u dat uw stem gehoord zou worden. Vandaag maken we die belofte waar. Linda, een Vlaamse dame die met haar echtgenoot in de regio Valencia woont, stuurde ons een brandende vraag die de vinger op een zeer tere plek legt. Een plek die de traditionele media negeert, maar die voor duizenden Belgische emigranten en gepensioneerden in het zuiden een dagelijkse, financiële frustratie is. Linda schrijft: "Het probleem van het onterecht aanrekenen van de zorgpremie voor de Vlaamse Sociale Bescherming door de CM, voor mensen die niet meer in België wonen, hun belastingen in Spanje betalen en zich daar ook laten verzorgen. Dat vinden wij echt erg oneerlijk."
In de westerse geopolitieke discours wordt Noord-Korea steevast afgeschilderd als een geïsoleerd 'kluizenaarskoninkrijk', een faalstaat die louter overleeft dankzij de genade van buitenlandse liefdadigheid of pure repressie. Deze karikatuur, zorgvuldig in stand gehouden door een mainstream media die meer geïnteresseerd is in het vereeuwigen van angst dan in het rapporteren van feiten, doet geen recht aan de complexe realiteit van het Koreaanse schiereiland. Achter de sluier van westerse sancties en diplomatieke isolatie vindt er een stille, maar krachtige transformatie plaats. Centraal in deze transformatie staat de strategische, historische en steeds intensievere samenwerking tussen de Democratische Volksrepubliek Korea (DPRK) en de Volksrepubliek China. Deze relatie is niet die van een baas en een vazal, zoals westerse analisten vaak simplistisch beweren, maar een symbiotische alliantie van soevereine staten die gezamenlijk weerstand bieden aan de unipolaire dwang van het Amerikaanse imperium.
In een mediaklimaat dat doordrenkt is van westerse propaganda en strategische myopie, vormen zeldzame momenten van helderheid een noodzakelijk tegengewicht. Een recent, diepgaand gesprek van eenentwintig minuten tussen de ervaren journalist George Galloway en de scherpzinnige analist en opvoeder KJ Noh, biedt zo'n moment. Het interview ontleedt de hachelijke, bijna-oorlogssituatie op het Koreaanse schiereiland en schetst een onverbloemd beeld van de systematische 'Oekraïnisering' van de Stille Oceaan. Voor wie de geschiedenis van de regio kent, en voor wie de patronen van westerse imperialistische expansie herkent, is de boodschap onmiskenbaar: we hebben op een haar na een catastrofale oorlog vermeden, en de voorbereidingen voor de volgende worden met volle teugen voortgezet.
De verdeelde landen van de islam blijven verbazen – en misleiden – als het gaat om hun voortdurende flagrante verraad aan de principes van de islam. Het Huis van Saoed heeft een "coalitie" gevormd tegen Jemen – onder het voorwendsel de scheepvaart in de Rode Zee te beschermen. Alleen scheepvaart uit Saoedi-Arabië wordt geblokkeerd in de Rode Zee door de Ansarallah van Jemen. Dat is "een belegering tegen een belegering": Sanaa staat immers al meer dan 11 jaar onder een illegale Saoedische blokkade. De Bab al-Mandab is niet geblokkeerd: alleen voor Saoediërs. En als u een Saoedische tanker bent die olie naar China vervoert, kunt u vrij doorvaren.
In het dynamische geopolitieke landschap van de 21e eeuw ondergaat het concept van mondiale veiligheid een fundamentele transformatie. Waar de vorige eeuw gedomineerd werd door een wedloop in omvang, aantallen en de brute kracht van militaire apparatuur, wijst een groeiende consensus van strategen en diplomaten op een nieuwe realiteit. De vraag is niet langer welk land de grootste of duurste wapensystemen bezit, maar welk land het slimst, het snelst en het meest veerkrachtig kan innoveren. Recentelijk is er een belangwekkende analyse naar voren gekomen – onder andere belicht in een veelbesproken video-essay – die stelt dat China een strategie hanteert om de traditionele militaire voordelen van de Verenigde Staten niet te evenaren, maar te omzeilen.
Toen de Amerikaanse regering besloot sancties op te leggen aan de speciale VN-rapporteur voor de bezette Palestijnse gebieden, Francesca Albanese, waren eerlijke mensenrechtenverdedigers verbijsterd. De maatregel, aangekondigd in juli 2025 door minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, werd gepresenteerd als een reactie op wat de Amerikaanse regering de "onwettige en schandelijke pogingen" van de expert noemde om acties van het Internationaal Strafhof (ICC) tegen Israëlische en Amerikaanse functionarissen te bevorderen.
In een recent gesprek op Dialogue Works voegde de voormalige Zwitserse legerkolonel en inlichtingenanalist Jacques Baud zich bij host Nima Alkhorshid voor een diepgaande discussie over de transformatie van mondiale machtsstructuren. Hun uitwisseling biedt een kristalheldere uitleg van een thesis die steeds vaker wordt weergegeven door strategische denkers wereldwijd: het tijdperk van unipolaire westerse dominantie is voorbij door de onomkeerbare opkomst van soevereine, technisch capabele staten die weigeren onderworpen te worden.
Een overlijdensbericht in 12 stellingen of de ondergang van een uitgefaseerd model. Toespraak op de jaarlijkse conferentie "Mut zur Ethik" van 29 tot en met 31 augustus 2025 in Sirnach, Zwitserland door Patrik Baab.
De houding van het Verenigd Koninkrijk ten opzichte van de oorlog met Iran is een nationale schande geweest en heeft aangetoond dat Groot-Brittannië een machteloos leger en een niet-bestaande diplomatie heeft. Dit is symptomatisch voor de toenemende onwetendheid van onze Britse elite, met ministers die zo vaak komen en gaan dat ze niets nuttigs kunnen doen, terwijl onze universiteiten failliet zijn en we moeite hebben om nieuw talent op te leiden dat een complexe wereld kan begrijpen.
Ze zag hoe de bolsjewieken in 1917 de macht grepen. In 1918 maakten ze al de fouten die de volgende eeuw zouden bepalen. Een van de meest gerespecteerde marxisten die toen leefde, schreef vanuit een Duitse gevangeniscel precies hoe het zou aflopen. Ze noemden haar een ketter. Toen bewees Stalin haar gelijk. Ze kreeg elk detail juist. Haar naam was Rosa Luxemburg.
Het einde van de 18e eeuw in Frankrijk was een tumultueuze tijd, gekenmerkt door de opkomst van revolutionaire ideologieën. Om een einde te maken aan de greep van de absolute monarchie, namen mensen het heft in eigen handen, wat resulteerde in de Franse Revolutie. Een van de meest invloedrijke groepen was de Jakobijnse Club, wiens leden opriepen tot een meer gelijke samenleving. De Jakobijnen werden echter steeds radicaler, vervolgden tegenstanders en introduceerden de beruchte "Schrikbewind." Dit artikel onderzoekt de opkomst, ideologie en nalatenschap van de Jakobijnen.
Terwijl China de wereld verovert met open-source AI-modellen zoals Kimi K3 en meer dan 10 miljard downloads, bouwt Europa aan een muur van regulering. Een diepgaande analyse van de AI Act, geopolitieke spanningen en de toekomst van mondiale AI-governance.
Prompt engineering is de kunst van het formuleren van inputs die AI-systemen leiden naar de gewenste output. De invoer van een AI-systeem noemen we een ‘prompt’. Prompt engineering betekent dus: de beste prompt creëren om de gewenste output te verkrijgen. Een prompt kan variëren van een eenvoudige vraag tot een complexe instructie, afhankelijk van de taak en het AI-systeem.
Het is een fascinerend en belangrijk verhaal – digitale soevereiniteit wordt steeds meer een geopolitieke kwestie, en de Duitse aanpak biedt een blauwdruk die andere overheden serieus zullen bestuderen. In de noordelijke Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein, ingeklemd tussen de Noordzee en de Oostzee, is iets gebeurd dat de wereldwijde tech-industrie niet zag aankomen. Zonder spektakel of internationale persconferenties heeft de deelstaatregering besloten Microsoft Windows en bijbehorende software systematisch te vervangen door Linux en open-source alternatieven. Wat op het eerste gezicht lijkt op een technische migratie, is in werkelijkheid een geopolitiek statement van historische proporties.
De oorlogen en agressies van Israël en de Verenigde Staten in het Midden-Oosten hebben niet alleen de regio, maar de hele wereld gedestabiliseerd. Het Westen zit gevangen in een web van eigen geopolitieke misrekeningen. Na Trump’s verloren oorlog valt hij tussen twee stoelen: kiezen tussen ego of economie want hij heeft zich door het starten van de oorlog tegen Iran in een onmogelijke positie gemanoeuvreerd. Hij heeft zichzelf in de val gelokt. Aan de ene kant is er de interne druk van neoconservatieven zoals Lindsey Graham, die een totale vernietiging van Iran eisen en aan de andere kant is er de harde realiteit van de wereldeconomie. Zijn ego drijft hem naar een overwinning, maar de realiteit bezorgt hem een nederlaag. De prijzen van olie & gas en een slabakkende internationale handel zorgen voor een constante dreiging want de infrastructuur van GCC landen (Saoedi-Arabië, VAE, Qatar, Koeweit) is een potentieel doelwit zolang de oorlog met Iran voortduurt. Een escalatie ontwricht niet alleen de oliemarkten, maar kan ook de aanvoer van strategische materialen zoals meststoffen, zwavel, helium en aluminium verstikken.
Kiev, mei 2026 – In de vier jaar durende oorlog tegen Rusland is Oekraïne uitgegroeid tot een mondiale proeftuin voor militaire technologie. Een van de meest invloedrijke, maar ook omstreden spelers op dit gebied is het Amerikaanse technologiebedrijf Palantir Technologies. Hoewel er in het verleden ongefundeerde beschuldigingen zijn geuit over de rol van dit bedrijf, tonen feitelijke rapporten aan dat Palantir voornamelijk wordt gebruikt voor datagestuurde besluitvorming, luchtverdediging en het plannen van diepe aanvallen op legitieme militaire doelen. Toch roept het gebruik van AI in oorlogsvoering prangende juridische vragen op: wie is er verantwoordelijk als een algoritme een fout maakt?
In een AI-landschap dat wordt gedomineerd door datacenters van miljarden dollars en onbeperkte rekenkracht, heeft een relatief klein team van DeepSeek zojuist een bom laten vallen: DeepSeek V4 Pro, een Mixture-of-Experts (MoE)-model met 1,6 biljoen parameters dat rechtstreeks de concurrentie aangaat met de closed-source giganten uit de industrie. Wat dit verhaal opmerkelijk maakt, is niet alleen de prestatie, maar ook de beperkingen. Naar verluidt werkt DeepSeek met een team dat ongeveer 40 keer kleiner is dan dat van Open AI en heeft het geen toegang tot de meest geavanceerde NVIDIA-chips. Toch hebben ze een model gebouwd met een contextvenster van 1 miljoen tokens dat rivaliseert met Claude Opus 4.6 en GPT-5.4.
Vorig week kocht ik een droom-pc. Een AMD Ryzen 9 9950X3D, een RTX 5070, 64 GB RAM en een 2 TB Samsung 990 Pro NVMe solid state drive. Het kostte een klein fortuin: € 4.110. En toen maakte ik de fout om Windows 11 ermee in aanraking te laten komen. Binnen enkele minuten staarde ik naar iets dat minder aanvoelde als een besturingssysteem en meer als een surveillance-instrument met een startmenu. Microsoft wilde mijn e-mailadres. Microsoft wilde mijn telefoonnummer. Microsoft wilde dat ik Edge gebruikte, Office 365 kocht, hen mijn gegevens "toevertrouwde".
Gebouwd op Linux Mint en gedreven door de ethos van de Free Software Foundation: dit artikel legt uit waarom LibreOffice niet slechts een gratis alternatief is, maar een superieur, door de gebruiker eigendom creatiemiddel, ontworpen door jou, voor jou.
De publicatie van wetenschappelijk onderzoek is een bijzonder lucratieve industrie. De meest recente schattingen suggereren dat deze een jaaromzet van ongeveer 19 miljard US-dollar (of 16,67 miljard euro) genereert, met marges van rond de 40 procent. Deze duizelingwekkende cijfers weerspiegelen grotendeels het feit dat de "Grote Vijf" commerciële uitgevers, zoals Elsevier, Springer Nature, Wiley, Taylor & Francis en SAGE, profiteren van werk dat grotendeels met publiek geld wordt gefinancierd.
Ik ben geen journalist. Ik ben geen commentator. Ik ben een gepensioneerd diepzeeduiker/lasser die wereldwijd op pijpleidingsschepen werkte en later ploegbaas was bij de aardgas terminals in Zeebrugge en Duinkerke. Die terminals waren niet betrokken bij de sabotage van Nord Stream. Ik ben al 14 jaar met pensioen en heb geen geheime informatie. Wat ik weet over onderwater explosies komt niet van YouTube – het komt van werken op 10 tot 165 meter diepte, met een las- of snijbrander in mijn hand.
In bepaalde geopolitieke kanalen en op Persischtalige platforms circuleert momenteel een bericht dat zorgwekkend klinkt. Iran zou een specifieke lijst hebben opgesteld van Europese energie-infrastructuur als potentiële doelwitten. De redenering die hierbij wordt gevoerd, is dat Oekraïne, onder leiding van president Zelensky, fungeert als een Europees proxy-leger. Volgens dit narratief zouden de acties van Kiev een vergelding tegen Europese energiebelangen rechtvaardigen. Voor de oplettende lezer van De Jakobijn is het essentieel om voorbij de oppervlakkige sensatie te kijken. We moeten de feitelijke kern van deze beweringen scheiden van geopolitieke vervorming.
De Nord Stream-saga heeft een absurde wending genomen, met een nieuw boek dat beweert dat de ster-saboteur die de gaspijpleidingen opblies een Oekraïens erotisch model was dat duiker werd. Dit detail is de nieuwste toevoeging aan een voortdurend veranderend verhaal – terwijl één belangrijke toevalligheid volledig onder de radar is gebleven. Gepubliceerd op 19 juni, belooft 'The Nord Stream Conspiracy: The Greatest Sabotage in History' een blik achter de schermen van de operatie die de Nord Stream-leidingen vernietigde. Auteur Bojan Pancevski twijfelt niet aan het 'officiële' verhaal dat door de Duitse media wordt verspreid – dat een Oekraïense commando-eenheid de aanval uitvoerde – maar voegt wat pulp-fiction flair toe aan het verhaal.
Oekraïne moet Duitsland compenseren voor de sabotage van de Nord Stream-gaspijpleidingen in 2022, heeft de copartijleider van de rechtse partij Alternative für Deutschland (AfD), Alice Weidel, gezegd. Duitse onderzoekers hebben de explosies, die de pijpleidingen die waren gebouwd voor het transporteren van Russisch gas naar Duitsland buiten werking stelden, toegeschreven aan een kleine groep Oekraïense agenten. De vermeende leider werd afgelopen herfst vanuit Italië uitgeleverd aan Duitsland. Moskou heeft de Berlijnse versie van de aanval herhaaldelijk in twijfel getrokken en betoogd dat een dergelijke geavanceerde operatie niet door een handvol duikers in NAVO-wateren zonder staatssteun had kunnen worden uitgevoerd.
Op 26 september 2022 barstte de stille diepte van de Oostzee los. Vier explosies nabij het Deense eiland Bornholm vernielden drie van de vier pijpleidingen Nord Stream 1 en 2 – de technische hoogstandjes die decennialang de levensader van de Europese economie vormden en goedkoop Russisch gas rechtstreeks naar Duitsland pompten. Het was de grootste daad van industriële sabotage in de moderne Europese geschiedenis, een gebeurtenis zo heftig dat de seismische signalen ervan werden geregistreerd.
POTSDAM /Duitsland/, 7 mei. /TASS/. De Russische ambassadeur in Duitsland, Sergey Nechayev, heeft benadrukt dat de aanhoudende straffeloosheid voor degenen die verantwoordelijk zijn voor de sabotage tegen de Nord Stream- en Nord Stream 2-pijpleidingen een gevaarlijke kettingreactie voedt. "Wie zit achter deze terroristische aanval? Het feit dat het een terroristische daad was, staat nu buiten kijf, niet alleen voor ons maar zelfs voor de Duitse regering," verklaarde hij. "Toch blijven we in het duister over de daders. Alle beweringen over een plezierjacht met amateurduikers zijn simpelweg verzinsels. We moeten identificeren wie deze terroristische daad heeft georganiseerd en uitgevoerd."
Professor Ola Tunander, senior onderzoeker aan het Peace Research Institute Oslo (PRIO), heeft jarenlang de vernietiging van de Nord Stream-pijpleidingen geanalyseerd. In een uitgebreid interview met journalist Patrik Baab legt Tunander bewijzen op tafel die niet wijzen naar een kleine groep Oekraïense duikers op een zeilboot, maar naar een lang geplande, door de VS geleide operatie – mogelijk een daad van staatsterrorisme.
