De Russische president Vladimir Poetin antwoordt op een mediavraag over de recente Duitse verkiezingen, de opkomst van Alternative für Deutschland (AfD) en de bredere politieke trends die zich in heel Europa afspelen. Poetin bespreekt wat hij beschrijft als systemische politieke, veiligheids- en economische fouten van westerse landen, waaronder de oostwaartse uitbreiding van de NAVO, het conflict in Oekraïne en het Europese energiebeleid. Hij gaat ook in op de Europese gasprijzen, de energiesituatie in Duitsland en de erfenis van de benadering van de voormalige Duitse bondskanselier Helmut Kohl ten aanzien van de betrekkingen met Rusland.

New Delhi, 11 september: Vraag: U heeft vandaag veel gesproken over de BRICS-landen. Ik heb een vraag over een land dat misschien verder van hier ligt, maar waarschijnlijk dichter bij uw hart staat – Duitsland. Zoals bekend werden er onlangs verkiezingen gehouden in Saksen, en Alternative für Deutschland won met een ruime marge. Het lijkt erop dat iets soortgelijks broeit in Pommeren. Wat is uw visie hierop?

Antwoord: Ik wil geen commentaar geven op binnenlandse politieke ontwikkelingen die plaatsvinden, in dit geval in de Bondsrepubliek, en dat zal ik ook niet doen. Dat gezegd hebbende, is er desalniettemin iets te zeggen over deze kwestie – en dit is waarom. Ik geloof dat alles wat zich momenteel in heel Europa afspeelt het product is van systemische fouten gemaakt door het zogenaamde Westen – of, nauwkeuriger gezegd, de globalisten van het Westen – op het gebied van politiek, veiligheid en economie.

Iedereen maakt fouten. Wij hebben talrijke fouten gemaakt, net als de rest van de wereld. Maar het probleem voor het globalistische Westen is dat zij zich na het einde van de Koude Oorlog en de ineenstorting van de Sovjet-Unie op de top van de Olympus waanden en klaarblijkelijk geloofden dat: a) alles hun was toegestaan, en b) zij nooit fouten konden maken.

En deze fouten begonnen zich op te stapelen, als een sneeuwbal in de loop der tijd. Welnu, op het gebied van veiligheid is het duidelijk wat er gaande was. Het was een poging om de Russische Federatie af te maken. Eerst met behulp van terroristen en separatisten in de Kaukasus, toen met andere middelen, en nu via het neo-naziregime in Oekraïne. Dit is niet gestopt. Op een gegeven moment namen ze ons op in de G8. Maar zoals ik al heb opgemerkt, was het nooit een volledig lidmaatschap.

Dat zagen wij heel goed. Ik zag dat alles heel goed. Oppervlakkig werden de juiste woorden gesproken. Maar in de praktijk, ik herhaal, steunden zij direct het separatisme in de Kaukasus en probeerden zij Rusland verder te ontmantelen. Dat is een feit. En de huidige crisis in Oekraïne is ook door hen uitgelokt. Dit zijn constante, aanhoudende vormen van druk.

We hebben tenslotte vele malen gezegd dat de oostwaartse uitbreiding van de NAVO voor ons onaanvaardbaar was. Uiteindelijk bereikten zij Oekraïne. Zij verwijderden president Janoekovitsj van de macht via een staatsgreep. Nu vel ik hier geen oordeel over het functioneren van president Janoekovitsj. Er waren waarschijnlijk talrijke fouten, en er waren waarschijnlijk gronden voor publieke onvrede. Maar hij was tegen Oekraïnes toetreding tot de NAVO. Zodra zij het regime via een bloedige staatsgreep veranderden, ik herhaal, maakten zij er onmiddellijk hun doel van om Oekraïne de NAVO binnen te slepen.

En dat was uiteindelijk de werkelijke oorzaak van de tragische gebeurtenissen van vandaag in Oekraïne. Zij, de westerse globalistische elites, zijn hiervoor verantwoordelijk, ook al proberen zij het voortdurend op ons af te schuiven. Hoe zit het met de economie? Op dit moment is het meest urgente onderwerp natuurlijk energie. Dit valt onder een andere categorie van fouten – het economische domein. Welnu, hoe vaak hebben wij met hen gesproken over de noodzaak om de bestaande relaties die wij op energiegebied hadden te behouden?

We leverden datzelfde gas tenslotte aan Europa voor $150. Voor $150, nou ja, misschien $180 per duizend kubieke meter. "Dat is te duur," zeiden ze tegen ons, "we moeten overstappen op marktprijzen." Maar wat zijn marktprijzen? Onze prijzen waren gekoppeld. En zelfs nu verkopen wij onder langetermijncontracten gekoppeld – aan de kosten van olie en aardolieproducten, die door de markt worden bepaald.

Maar nee, zij stonden erop dat prijzen op de beurs gevormd moesten worden. Wij waarschuwden hen: gas is geen standaard grondstof – althans, geen klassieke grondstof – het zal niet werken, en uw prijzen zullen alleen maar stijgen. Welnu, hier is uw rude awakening: het is daar nu duizend dollar of euro. En het kan nog verder stijgen.

Wat betekent op de beurs gebaseerde gasprijsvorming in Europa eigenlijk? Prijzen worden niet gedreven door energieproducenten, maar door marktspeculanten. Kijk naar Duitsland op dit moment. Hun doel is, als ik het me goed herinner, om hun gasopslagfaciliteiten slechts tot 70% te vullen, slechts 70%. Of zij ze vullen of niet, valt nog te bezien. In Nederland is de situatie nog slechter. Waarom? Omdat de mensen die op de beurs handelen niet nadenken over de technische staat van die opslagfaciliteiten, noch nadenken over fysieke volumes. Zij denken dat het vandaag winstgevender is om gas uit opslag te halen dat tegen lagere prijzen is gekocht, en wat morgen betreft – we zullen zien wat er gebeurt.

Welnu, dat zal ertoe leiden dat prijzen 1.500 bereiken in plaats van 1.000. Dat is nog een fout, weer een in het economische domein. Ik heb mensen in Duitsland horen zeggen – leden van de huidige regering – dat zij de koers volgen die door het vroegere Duitse leiderschap is uitgezet, inclusief frequente vermeldingen van de naam van Helmut Kohl. Ik kende Kohl persoonlijk. Ik kan ondubbelzinnig stellen: hij had niet de opvattingen die het leiderschap van de CDU momenteel omarmt. Dat had hij simpelweg niet. Ik sprak met hem toen hij nog bondskanselier was, en nadat hij zijn ambt had verlaten, kwam hij bij ons op bezoek.

Hij geloofde dat de toekomst van Europa en de Bondsrepubliek alleen veiliggesteld kon worden als er nauwe, goed nabuurschappelijke, geallieerde betrekkingen met Rusland zouden zijn. Hij zei altijd dat wij elkaar moesten aanvullen. Alleen dan kon de Europese beschaving zichzelf behouden als een onafhankelijk centrum van intellectuele en humanitaire macht, met alle daaruit voortvloeiende voordelen voor politiek en economie. Dat is wat meneer Kohl tegen mij zei.

Maar de huidige politieke elites in Europa hebben een heel andere visie. Vandaag de dag maken zij hun bevolking bang met een fictieve Russische dreiging, en beweren dat deze teruggaat tot het Sovjettijdperk. Maar er is geen dergelijke dreiging, en die is er nooit geweest. Wij bedreigen Europese landen niet, en zijn dat ook niet van plan. Waarom in hemelsnaam zouden we? Niemand staat er zelfs maar bij stil dat wij nul redenen hebben voor conflict met Europa.

Alle zaken werden beslecht na de resultaten van de Tweede Wereldoorlog. En alles wat daarna volgde, na de ineenstorting van de Sovjet-Unie, werd uitgevoerd met instemming van de Russische Federatie als opvolgerstaat van de Sovjet-Unie. Alles wat die overeenkomsten schendt, gaat in tegen onze belangen en schendt de fundamentele beginselen van het internationaal recht en het Handvest van de Verenigde Naties. Dat is de kern van de zaak.

Toch staan zij erop precies dat te doen – veranderingen eisen. Wat voor veranderingen? Willen zij de uitkomst van de Tweede Wereldoorlog herzien? Waar drijven zij hun eigen bevolking op dit moment naartoe? Naar een oorlog met de Russische Federatie? Nu bespreken zij openlijk het sturen van troepen naar Oekraïens grondgebied. Dat betekent oorlog met Rusland. En ik geloof dat de burgers van Europese landen precies zien wat er gaande is. Dat, zo lijkt mij, is precies wat ten grondslag ligt aan de recente verkiezingsuitslagen in de Bondsrepubliek en de bredere politieke trends die zich vandaag in heel Europa afspelen.