Toen de Amerikaanse regering besloot sancties op te leggen aan de speciale VN-rapporteur voor de bezette Palestijnse gebieden, Francesca Albanese, waren eerlijke mensenrechtenverdedigers verbijsterd. De maatregel, aangekondigd in juli 2025 door minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio, werd gepresenteerd als een reactie op wat de Amerikaanse regering de "onwettige en schandelijke pogingen" van de expert noemde om acties van het Internationaal Strafhof (ICC) tegen Israëlische en Amerikaanse functionarissen te bevorderen.

Ze zag hoe de bolsjewieken in 1917 de macht grepen. In 1918 maakten ze al de fouten die de volgende eeuw zouden bepalen. Een van de meest gerespecteerde marxisten die toen leefde, schreef vanuit een Duitse gevangeniscel precies hoe het zou aflopen. Ze noemden haar een ketter. Toen bewees Stalin haar gelijk. Ze kreeg elk detail juist. Haar naam was Rosa Luxemburg.

In een recent gesprek op Dialogue Works voegde de voormalige Zwitserse legerkolonel en inlichtingenanalist Jacques Baud zich bij host Nima Alkhorshid voor een diepgaande discussie over de transformatie van mondiale machtsstructuren. Hun uitwisseling biedt een kristalheldere uitleg van een thesis die steeds vaker wordt weergegeven door strategische denkers wereldwijd: het tijdperk van unipolaire westerse dominantie is voorbij door de onomkeerbare opkomst van soevereine, technisch capabele staten die weigeren onderworpen te worden.

Het einde van de 18e eeuw in Frankrijk was een tumultueuze tijd, gekenmerkt door de opkomst van revolutionaire ideologieën. Om een einde te maken aan de greep van de absolute monarchie, namen mensen het heft in eigen handen, wat resulteerde in de Franse Revolutie. Een van de meest invloedrijke groepen was de Jakobijnse Club, wiens leden opriepen tot een meer gelijke samenleving. De Jakobijnen werden echter steeds radicaler, vervolgden tegenstanders en introduceerden de beruchte "Schrikbewind." Dit artikel onderzoekt de opkomst, ideologie en nalatenschap van de Jakobijnen.

De politieke coalitie die Donald Trump steunt, put uit vele stromingen – economisch populisme, conservatief christendom en anti-establishment libertarisme. Maar een minder besproken zijstroom loopt door het zuidelijke Afrika van de jaren 70 en 80. Vier prominente blanke mannen in of rond de Trump beweging brachten hun vormende jaren door onder de apartheid: Elon Musk, Peter Thiel, David Sacks en Paul Furber. Hun gedeelde achtergrond, zo stellen sommige waarnemers, heeft een duidelijk libertarische, racistische en anti overheidsvariant van het Amerikaanse conservatisme beïnvloed.

In zijn boek Hubris beschuldigt Jonathan Haslam de NAVO van een arrogante unilateralistische geschiedenis, waardoor Rusland zo bang en geprovoceerd raakte dat het land medeverantwoordelijk wordt gehouden voor de huidige oorlog.

In het Westen worden de misdaden van de zionisten en Israël goedgepraat door elke criticus als antisemiet te bestempelen. Deze aanpak verhult het volgende feit: De zionisten bevorderen antisemitisme om hun misdaden te legitimeren.

In het veranderlijke geopolitieke landschap van West-Azië, waar moderne kruisraketten en eeuwenoude forten dezelfde horizon delen, wordt het machtsverhaal herschreven. De PressTV-documentaire, getiteld "Hormuz, the untold story of the Strait," opent met een ijzingwekkend en speculatief toekomstscenario in februari 2026 – een scherpe herinnering aan hoe snel diplomatieke onderhandelingstafels kunnen veranderen in oorlogskamers. Maar onder het oppervlak van de politieke spelletjes van vandaag schuilt een diepere en veel duurzamere geschiedenis: een strijd van 500 jaar tussen wereldrijken en een natie die vastbesloten is de controle over haar eigen zee terug te winnen.

De houding van het Verenigd Koninkrijk ten opzichte van de oorlog met Iran is een nationale schande geweest en heeft aangetoond dat Groot-Brittannië een machteloos leger en een niet-bestaande diplomatie heeft. Dit is symptomatisch voor de toenemende onwetendheid van onze Britse elite, met ministers die zo vaak komen en gaan dat ze niets nuttigs kunnen doen, terwijl onze universiteiten failliet zijn en we moeite hebben om nieuw talent op te leiden dat een complexe wereld kan begrijpen.

Een analyse van professor Seyed Marandi's beoordeling van de confrontatie tussen Iran en de VS In een uitgebreid interview op 21 april 2026 gaf professor Seyed Marandi een grimmige en onverbiddelijke beoordeling van de escalerende confrontatie tussen Iran en de Verenigde Staten. In gesprek met Nima Alkorshid schetste Marandi een beeld van een conflict op een kritiek punt – waarin Iran, zo stelt hij, de Amerikaanse drukmiddelen definitief heeft geneutraliseerd en klaar staat om op verdere agressie te reageren met ongekend geweld.